Groningen nipt langs Utrecht

Treurige voorbeelden zijn er genoeg. De sponsor vertrekt, de ploeg loopt leeg, kansloze degradatie is onvermijdelijk of erger nog – het team trekt zich meteen terug uit de competitie. Bij Groningen ging het anders aan het eind van het afgelopen seizoen. De ene sponsor, Hotels.nl, ging, de andere – Share Dimension – kwam. En deze nieuwe sponsor denkt echt groot en internationaal, Europa moet veroverd worden. Er werd fors ingezet, maar Kasparov bleek geen haalbare kaart. Het was echter wel mogelijk om Kramnik aan te trekken. Een goed netwerk doet natuurlijk wonderen, het is heel handig in dit soort gevallen dat Tea Lanchava nog samen met Kramnik op de talentenschool van Botwinnik en Kasparov heeft gezeten. Met één mega-aankoop alleen word je geen kampioen, dus er moest nog wat bij komen. Al spoedig mocht ik Motylev, Nisipeanu en Naiditsch als nieuwe teamgenoten verwelkomen, uit de inboedel van Breda kwam Ivan Sokolov en tussen de bedrijven door werd ook Sergei Rublevsky, de kampioen van Rusland, nog even vastgelegd. Het boodschappenkarretje raakte daarmee al aardig vol, maar als klap op de vuurpijl kwam de Oekrainse supergrootmeester Vasily Ivantsjoek er nog bij. Met zo’n verstrooid genie weet je het nooit helemaal zeker en zijn komst had nog heel wat voeten in de aarde. Pas de avond voor de wedstrijd, rond de klok van tienen, meldde Ivantsjoek zich telefonisch vanaf Schiphol. “The eagle has landed” meldde de sponsor opgelucht. Zijn koffer had Ivantsjoek per vergissing achtergelaten op het vliegveld van Kiev, maar zelf was hij gelukkig wel in het juiste toestel gestapt.

Dan de wedstrijd zelf. Het is mooi om de Europa-cup te willen winnen, maar dan moest er wel eerst van Utrecht gewonnen worden. Het gevaar van onderschatting lag natuurlijk op de loer en bovendien was de jonge Utrechtse ploeg echt niet naar het hoge noorden gekomen om als lekker hapje te fungeren op het feestje van Groningen. Nee integendeel, het werd gewoon een spannende wedstrijd die de hele middag rond de 5-5 cirkelde. Met een nipte 5½-4½ overwinning bleef de thuisploeg uiteindelijk net aan de goede kant van de score.

Iedereen keek natuurlijk reikhalzend uit naar het debuut van Ivantsjoek in de Meesterklasse. Hij moest met zwart tegen de Australische IM David Smerdon. Het werd bepaald niet de sprankelende, soepele overwinning waar menigeen op gerekend had. Het valt tegenwoordig niet mee om met zwart iets te bereiken tegen een goed voorbereide tegenstander, dit geldt zelfs voor een 2700-plusser. Sterker nog, Ivantsjoek zag een venijnige tactische wending over het hoofd en moest daarna zijn best doen om remise te maken. Van een ratingverschil van ruim 250 ELO-punten was niets te merken. Een knappe prestatie van Smerdon!

Ook aan het derde bord een uitstekend optreden van Utrecht. Arkady Naiditsch, de kampioen van Duitsland, wist niets te bereiken tegen Martijn Dambacher. Naiditsch, toch 2664, kon geen vuist maken in een taaie Nimzo-Indiër en zonder al te veel opwinding kabbelde de partij naar remise.

Nog beter verging het Alexander van Beek, die afrekende met grootmeester David Baramidze. In een stelling waarin weinig aan de hand leek, greep Baramidze verschrikkelijk mis.

Ongewild zorgde ik er zelf voor dat de wedstrijd heel spannend werd door met wit te verliezen van Joost Michielsen. En dat terwijl iedereen na een zet of twintig het punt al had geteld voor mij, kwaliteit meer zonder enige compensatie voor zwart. Hierna koos Joost voor een verstandige tactiek: je stukken zo verstandig mogelijk neerzetten en afwachten of je tegenstander zich misschien wil opblazen. In de tijdnoodfase werd hij op zijn wenken bediend en zwart won.

Namens Groningen stelden Sergei Tiviakov, Jan Werle en Yge Visser orde op zaken. Tiviakov’s eeuwige c3-Siciliaan was te veel voor Joost Berkvens, Jan Werle kneep Ali Bitalzadeh langzaam fijn in een trage Engelse partij en Yge Visser won een toren-eindspel van Jelmer Jens. Verder vielen er nog vier echte vechtremises te bewonderen, alles werd tot op het bot uitgevochten. Samenvattend: Groningen net geen averij opgelopen en Utrecht zal zich moeiteloos handhaven in de Meesterklasse!

Erik Hoeksema