En de kampioen is ..

...Share Dimension Groningen. Een betere titel is er niet. Voor sponsor Share Dimension kwam het kampioenschap al in het eerste jaar, maar Schaakclub Groningen moest er 47 jaar op wachten. Vier keer werd Groningen 3e in de reguliere competitie: 2x in het eind van de 80er jaren en 2x met Hotels.nl in de afgelopen twee seizoenen. Voor aanvang van het seizoen garandeerde Share Dimension de mogelijkheid om het team op niveau te houden. Bovendien wilde Share Dimension de play offs financieren. Toen de play offs echter door de Bondsraad werden afgeschoten, kon het budget voor het team wat omhoog. Contact met Kramnik leidde tot diens toezegging voor Groningen te willen spelen –met dank aan Tea Lanchava- en van het één kwam vervolgens het ander. Er moet gezegd worden dat Share Dimension kosten nog moeite gespaard heeft om dit seizoen tot een succes te maken. In sportief opzicht is dat zeker gelukt door kampioen te worden. Nu is het zaak voor club en sponsor om het kampioenschap te gebruiken om verder sportief succes (prestaties en aantrekkingskracht) en economisch succes (contacten en opdrachten) te behalen.

Door het wegvallen van De Variant uit Breda was het seizoen andermaal een tweestrijd, dit keer tussen HSG Hilversum en Share Dimension Groningen. In de 6e ronde was de onderlinge wedstrijd gepland, in de andere wedstrijden moest ‘gewoon’ gewonnen worden. Dat lukte aanvankelijk maar moeizaam. Ondanks een geweldig ratingoverwicht werd maar zeer moeizaam gewonnen van Utrecht, was de hoge uitslag tegen Amstelveen beslist geflatteerd, en moest tegen LSG –nota bene in de Euroborg- zelf een gelijkspel toegestaan worden. Deze moeizame start werd gevolgd door goede overwinningen op HMC Calder en ESGOO.
Dan de klapper tegen HSG. Ook deze wedstrijd was in de Euroborg gepland, maar de KNSB gooide roet in het eten door de wedstrijd Groningen – NAC naar onze wedstrijddag te verplaatsen. Gelukkig bood het Kasteel een goed alternatief. Velen hebben die wedstrijd kunnen volgen en dankzij het commentaar van Ligterink, Hoeksema, Nisipeanu, van Wely, Khenkin en Baramidze ook een glimp kunnen krijgen van het denken van een grootmeester. Het was inderdaad de wedstrijd van het jaar! De aanwezigheid van Kramnik trok veel aandacht. Hoewel Kramnik niet verder kwam dan remise tegen een goed voorbereidde Jan Smeets, werkte zijn aanwezigheid toch inspirerend, met name voor Jan Werle die in een geweldige partij Friso Nijboer versloeg. Cruciaal waren de partijen van Khenkin en Baramidze. Baramidze leek toch echt verloren te staan tegen Nikolic en Ljubojevic had zeker tot vlak voor het einde nog kansen op een beter resultaat. Niettemin eindigden beid partijen in ons voordeel en waren daarmee beslissend in een wedstrijd die zomaar anders had kunnen aflopen. Echter, Share Dimension Groningen stond 1 en dat moest nog drie ronden worden vastgehouden. Dat lukte met een ruime doch moeizame overwinning op Rotterdam, een minder ruime maar niet erg moeizame winst op SMB en in de slotronde wachtte nummer drie van de competitie - Homburg Apeldoorn- terwijl HSG tegen SMB een ruime overwinning mocht verwachten.

De eerste 2 a 3 uur viel er weinig van te zeggen, maar dat is ook gebruikelijk. Daarna ging het opeens hard. Naiditsch, Spoelman en plotsklaps Landa brachten de stand op 3-0, de remise van Tiviakov op 3½. Yge Visser kwam melden dat hij een kwaliteit had weggegeven (en hij verloor ook inderdaad), maar gezien de stand op de andere borden moest dat kunnen. Alleen Erik Hoeksema stond wat gedrukt. Gelukkig bleek dat hij zijn oude stijl als Rots van Baflo nog niet verleerd is en hield Erik de zaak remise. Ook Daan Brandenburg kwam tot winst, waarmee de stand 5-2 was geworden. Waar zou het beslissende punt vallen? Bij Werle, Mchedlishvili of Sokolov? De TV-ploeg van TV Noord werd er een beetje gek van omdat ik ze van het ene bord naar het andere stuurde. Uiteindelijk werd het Sokolov, die Manuel Bosboom er onder hield. Velen zouden Bosboom het halfje gegund hebben dat nodig was voor grootmeesternorm, maar het mocht niet zo zijn. Remise is bij partijen waar Bosboom bij betrokken is geen voor de hand liggende uitslag. Ook nu werd het weer een uiterst originele en onderhoudende partij, die nog lang na afloop werd geanalyseerd. 6-4 en kampioen van Nederland. Uiteindelijk wonnen ook Mchedlishvili en Werle waardoor en er een grote overwinning genoteeerd kon worden.

Concluderend.
Het waren met name Sokolov, Tiviakov, Naiditsch, Landa en Werle die dit jaar goed op dreef waren. Met name Baramidze speelde tegen zowel Hilversum als Rotterdam zeer cruciale ‘tuimelpartijen’, en op de lagere borden hadden Spoelman, Lanchava en Hoeksema het af en toe moeilijk (een ongetwijfeld tijdelijk probleem).
Met dank aan de sponsor –niet alleen voor de financiële, maar ook voor de persoonlijke inzet- en aan degenen die ons dit jaar onbaatzuchtig met allerlei klusjes geholpen hebben.

Bart Beijer