Valse start

Het nieuwe seizoen is begonnen met een dreun. Waar op grond van ratingoverwicht een 6½-3½ overwinning verwacht kon worden werd het een ontnuchterende 4½-5½ nederlaag, waarmee de geambieerde titelkansen al gelijk zeer klein zijn geworden. De rest van de partijen zal gewonnen moeten worden en dan nog kan het 'doelsaldo' beslissend zijn. 
Wat ging er mis? Er vielen een paar relatief snelle remises te noteren. De door sommigen gepropageerde regel dat je geen remise mag aanbieden zou dat voorkomen hebben, maar zou ook de uitslag van de remises waarschijnlijk niet veranderd hebben. Een uitslag wordt natuurlijk bepaald door 10 partijen, maar al snel was duidelijk dat de strijd waarschijnlijk beslist zou worden aan de borden 7, 8 en 10. Rietman en Brandenburg moesten winnen om een paar tegenslagen te compenseren. Dat lukt deels. Brandenburg won inderdaad, maar Rietman beging vlak na de 40e zet een onnauwkeurigheid, waarmee de winstkansen verkeken waren. 'Swing game' was de partij tussen de debuterende Robert Ris en Jaap de Jager. Ris belandde in de voorbereiding van de Jager en investeerde veel tijd in een messcherpe stelling, die op een gegeven moment inderdaad gewonnen zou worden als Ris Txf7 gezien zou hebben. Dat was echter niet het geval en daarna ging het van kwaad tot erger. Om nog kans op een gelijk spel te houden moest Visser remise houden en Werle winnen. Die opdracht was te groot. Yge Visser was door problemen met de klok in een moeilijke steling terecht gekomen, waarin de problemen gaande weg steeds groter werden en uiyeindelijk te groot. Jan Werle had dit nog niet in de gaten en probeerde een betere stelling tot winst te brengen. Waarschijnlijk was het wel ergens remise maar in tijdnood kon Werle's tegenstander de problemen niet oplossen. Na ruim 110 zetten was de winst binnen, maar het was door de gebeurtenissen op de andere borden niet voldoende voor het gelijke spel.